Mooie fee
heel even maar
stond zij daar
als silhouet
in een decor
van toverachtig blauw
als ster
van het ballet
zo sprookjesachtig
neergezet
naakt en stil
haar blonde lokken
sluik
door spotlights overgoten
haar lichaam slank
schijnbaar zacht
bros en rank
gelijk een blauwe passiebloem
met vrucht
zeer kwetsbaar
op deze aard'
stilaan
toch uit het niets
ontsproten
een fee
zo mooi
ruimschoots
bedeeld
met rondingen
zo vol
in deze feeërie
heb ik als vent
een kort moment
in stilte daar
intens
van haar
als fee genoten.
Ik huilde naar de volle maan
ik was alleen niemand zag me staan
verlieft op de maan was ik daar
het zag mij en mijn gestaar
het had een blauwe gloed
ik kreeg een liefdes vloed
elfjes kwamen naar me toe
ga slapen je bent moe
elfjes waren op de maan
van hun eigen bestaan
hun eigen elfjes rijk
ik moest weg ze hadden gelijk
het was hun wereld
waar geen sterveling kan gaan of staan
ze moeten geheim blijven
niemand mag weten van hun bestaan
ik sloot mijn ogen
en toen ik ze weer opende
was de maan verdwenen
de zon was verschenen
het was morgen de droom over
al het nachtelijke getover
|
Elfendans
Schrijlings op het witte paard
zag ik de elfen dansen
in een beek van klatergoud
diep in het betoverende woud
Dwergen kwamen uit hun holen
zongen een meerstemmig lied
takken van oeroude bomen
ritselden vergeet ons niet
Gehuld in een levend bloemenkleed
een kroon van madeliefjes op het haar
stond daar de elfenkoningin
temidden van haar elfenschaar
Hun lieflijkheid ontroerde mij
in de teerheid van hun bestaan
zag ik mijn eigen breekbaarheid
verbonden met de tijd
De snotifant
Ik vertel je het verhaal van de snotifant,
die is rood met een groene rand.
Zijn twee slurfen raken vaak in de knoop,
daarom ging iedereen voor hem op de loop.
Veel respect kreeg hij niet,
en dus had hij veel verdriet.
Zielig staarde hij naar de maan
maar, wat voor een beest kwam daar nu aan?
Het was ook alleen,
maar was het verdrietig? Neen.
Hij was opgewekt en blij
en weet je wat hij zei?
"Trek je van die mensen toch niets aan;
als je naar ze toe loopt, zien ze je wel staan
en verberg je mening niet meer,
dan kijken ze ook niet op je neer."
Vrolijk stapte het beest weer weg
dat was nog eens vriendje, zeg.
Zo kwam het weer goed met de Snotifant
die is rood met een groene rand.
|
Elfjes en kaboutertjes,
doen de wereld goed.
Ze troosten waar verdriet is,
en ze helpen waar het moet.
Wees als een van deze,
wees een kleine elf.
Denk eerst aan een ander,
en dan pas aan je zelf!!!
Een potlood en een pennetje,
die gingen saam op reis.
Helemaal naar 't verre Afrika,
ze leken wel niet wijs.
Want voor een potlood en een pennetje,
is dat een lange afstand, hoor.
Maar ze wilden over negertjes schrijven,
daar deden ze het voor.
Toen ze uit het vliegtuig stapten,
gingen ze meteen aan de slag.
Ze wilden van alles weten en vroegen ze:
"wat doen jullie zo, de hele dag?"
En de negertjes vertelden,
ze hadden best veel lol.
Alleen hadden ze vaak honger,
hun buikje was niet altijd vol.
Ze hadden ook niet veel kleren,
zoals bij ons in Nederland.
Maar dat vonden ze niet erg, hoor,
ze speelden in hun blootje, niks aan de hand.
het potlood en het pennetje,
schreven een heel verhaal.
Dat namen ze mee naar Nederland,
en nu kunnen wij het lezen, allemaal.
|